De oorsprong van de speelkaarten
De kaarten die gebruikt worden voor het voorspellen met de speelkaarten zijn gewone speelkaarten, welke in ieder huishouden te vinden zijn.
Maar waar komen ze oorspronkelijk vandaan? Zijn ze door zigeuners meegenomen uit India of zijn ze ter vermaak door de Arabische nomaden in de woestijnen van Syrië gebruikt? Zijn ze misschien bedacht door een geslepen courtisane (Hofdame en minnares van de vorst), die haar Koninklijke geliefde wilde verstrooien of komen ze uit het oude Egypte? Al deze legenden zijn in zekere mate waar, maar de ware feiten blijven door geheimzinnigheid omhuld.
Al minstens zeshonderd jaar bestaan de speelkaarten en al sinds eind veertiende eeuw spreekt men over hun voorspellende kracht. Hoewel we nog altijd niet precies de oorsprong weten, komen bepaalde delen van het verhaal uit historische feiten voort.
Omdat in de dertiende eeuw in het Europa papier een wijdverbreide vorm van communicatie was, hebben de kaarten hun huidige bekende vorm. Dit was anders niet mogelijk geweest. Het woord kaart is dan ook afgeleid van het middeleeuwse Latijnse woord charta, een vel papier.
Geheimzinnige oorsprong
Waarschijnlijk vinden de papieren kaarten hun oorsprong in China, omdat daar ver voor de veertiende eeuw papiergeld werd gebruikt, dat veel leek op een soort speelkaarten. Keizer Mu-tsung en zijn hof verdreven duizend jaar geleden hun tijd met een soort kaartspel waarbij gemarkeerde steentjes werden gebruikt. Aangezien de Chinezen zich ook intensief bezig hielden met orakels en tevens de uitvinders waren van het beroemde I-Tjing orakel, dat vandaag de dag nog wordt gebruikt, lijkt er een verband te bestaan tussen kaarten, voorspellen en de cultuur die het keizerlijke China kende.
Men acht het reëel, dat het Europese spel zoals wij die kennen bedacht is door de Mammelukken (een orde soldaten die getraind werden tot lijfwachten van de sultan) uit Egypte. Dit moet omstreeks de twaalfde eeuw geweest zijn. In Turkije werd in de twaalfde eeuw een spel Mammelukken kaarten ontdekt en sindsdien zijn er andere kaarten opgedoken die een spel van 52 kaarten vormden, verdeeld in vier kleuren – zwaarden (schoppen), bokalen (harten), munten (ruiten) en polostokken (klaveren). De drie hofkaarten bestonden uit koning, onderkoning en afgevaardigde (heer, vrouw en boer). De kaarten die de kleine Arcana van de tarotkaarten vormen, volgen nog altijd de kaarten van de Mammelukken.
Tegen het einde van de veertiende eeuw vormde kaartspellen een regelmatig tijdverdrijf voor koningshuizen en aristocratie. Karel VI, koning van Frankrijk , gaf in 1392 een kunstenaar opdracht drie spellen kaarten te maken voor persoonlijk gebruik.
Karel VI leed aan terugkerende aanvallen van één of andere vorm van waanzin en men beweert, dat zijn mooie maîtresse hem aanmoedigde met de kaarten te spelen om zijn geest tot rust te brengen. Zij zou van een zigeunerin, die regelmatig het hof bezocht de kunst van het voorspellen hebben geleerd en amuseerde de koning met het voorspellen van ingewikkelde schandalen en clandestiene liefdesaffaires binnen de hofhouding.
De kaarten en het voorspellen
De precieze geschiedenis van de kaarten is moeilijk te traceren en het blijft ook een raadsel wanneer deze voor het eerste gebruikt werden om de toekomst te voorspellen. De oorsprong van het voorspellen is duister en ligt ver in de tijd terug. Het is zeker een wereldwijd verschijnsel en het vindt zijn wortels in de prehistorie. Helderzienden en Sjamanen komen in alle culturen voor en worden in de oudst overgebleven geschreven documenten vermeld. Hoewel veel vroegere voorspellingstechnieken waren gebaseerd op de paranormale gevoeligheid van priesters en priesteressen, werd ook een reeks symbolen gebruikt die op beenderen, steen, hout of in de aarde gekerfd werden om de intuïtie te stimuleren en antwoorden op specifieke vragen te geven.
Het gebruik van de speelkaarten is daarom een ontwikkeling van deze methode uit voorbije tijden.
Tegen de achttiende eeuw waren kaartleggers, zoals toekomstvoorspellers vaak werden genoemd, de grote rage. Men beweert dat keizer Napoleon regelmatig de kaarten raadpleegde. Het voorspellen met speelkaarten bleef de hele negentiende eeuw enorm populair. Gevierde waarzeggers zoals Madame Lenormand en Monsieur Etteila, werden door hogere kringen geconsulteerd. Voorspellen is tegenwoordig nog net zo populair als vroeger. Veel methoden zijn gered van de vergetelijkheid en anderen zijn aan de moderne tijd aangepast. Kaartleggen blijft een klassieke techniek en zowel eenvoudig te leren als lonend. En wat uw persoonlijk overtuigingen ook zijn, de kaarten bieden u een krachtig gedachteprikkelend en voorspellend werktuig.
